De kenmerkende paaltjes met voetafdruk van het Voetstappenpad.
Jaap Wilting is gestart als Hoofd Terreinbeheer en stelt zich graag even voor.
‘Als Hoofd Terreinbeheer bij het Goois Natuurreservaat stuur ik alle collega’s aan die in onze natuurgebieden werken. Samen met de buitendienst, boswachters, herders en vee-verzorgers zijn we verantwoordelijk voor het natuurbeheer waar we te maken hebben met gevarieerde landschappen en uiteenlopende beheervraagstukken. Natuur is mijn passie. Als ambassadeur van de natuur denk ik graag mee over hoe we onze bezoekers kunnen verwelkomen.’
Wat maakt het werken voor het Goois Natuurreservaat leuk?
‘Hiervoor werkte ik 16 jaar bij Staatsbosbeheer. In mijn laatste functie was ik teamleider van het beheerteam Stad en Duin in Den Haag en Noordwijk. Werken bij het Goois Natuurreservaat betekent dat ik samen met mijn collega’s de Gooise natuur behoud én versterk. Het is een kleine, slagvaardige organisatie met betrokken omwonenden die vlak bij de natuurgebieden wonen. Het Goois Natuurreservaat heeft een rijke geschiedenis, waarin mens en natuur samen het landschap hebben gemaakt tot wat het nu is.’
Wat is de belangrijkste uitdaging voor de natuur in het Goois Natuurreservaat?
‘De natuur staat onder druk — ook in het Gooi. We werken er met elkaar hard aan om de natuurwaarden te behouden. Wat ik bijzonder vind, is hoe het Goois Natuurreservaat de vele kleine natuurgebieden weet te verbinden door waar mogelijk ‘snippers’ natuur te verwerven. Zo kunnen we de natuur versterken. We blijven ook de komende decennia bouwen aan een netwerk van natuurverbindingen, groot en klein. Vaak zijn dit cruciale schakels waardoor planten en dieren zich kunnen verspreiden.’
Wat is het mooiste wat je tot nu toe hebt meegemaakt?
‘Ik ben natuurlijk pas net begonnen, maar het mooie aan dit werk is de afwisseling en de samenwerking. Mijn werk is heel divers en dat maakt het ontzettend leuk. Op één dag zit ik achter mijn computer of in een vergadering, maar sta ik net zo goed buiten, midden in de natuur. Juist de ‘kleine’ dingen maken dit werk betekenisvol: een ontmoeting met een ree, straks de eerste bloeiende krentenbomen en brem, en het geluid van de eerste voorjaarsvogels…’
